Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach - analiza i interpretacja - strona 2
      Mloda Polska | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Mloda Polska

Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach - analiza i interpretacja

Pierwsza z roślin to rosnąca samotnie na skalnym podłożu (Ciemne Smreczyny to kraina w Tatrach), podróżująca między jawą a snem, obawiająca się burzy i poszukująca schronienia przed niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi między drzewami róża. Ttuli się do zimnych skał, w końcu usypia, okryta poranną rosą – jest nie tylko roślinnym elementem krajobrazu, ale także symbolem. Kasprowicz na jej przykładzie dokonał personifikacji żywotności oraz eteryczności istnienia, w poetycki sposób oddał strach człowieka przed przeszkodami, rzucanymi mu przez los pod nogi. Już sam tytuł wskazuje na ciężkie położenie róży: rośnie samotnie, dziko w Ciemnych Smreczynach. Nie może dostosować się do górskich warunków, ciężko jej rosnąć na mało żyznej glebie, w niskiej temperaturze i ekstremalnych warunkach.

Z kolei rosnąca obok róży limba – drugi bohater sonetów, spróchniała, pleśniejąca i połamana przez powiew wiatru podczas burzy – to symbol śmierci, pokonania człowieka przez nieuniknione prawa natury. Jej powolne umieranie widać w każdym z sonetów:

Sonet I: „A tylko limba próchniająca”
Sonet II: „A obok limbę toczą pleśnie”
Sonet III: „Czerwonym próchnem limba świeci”
Sonet IV: „Na limbę, co tam próchniejąca”

Opisana sytuacja liryczna, czyli koniec istnienia wielkiej i potężnej limby, a przetrwanie burzy przez uginającą się pod najmniejszym podmuchem różę, nasuwa jasną, filozoficzną interpretację. Warunkiem pokonania przeciwności losu jest nie tężyzna fizyczna, lecz siła ducha, świadomość o kruchości istnienia i radość z każdej chwili. Ukazana w naturalistyczny sposób chęć przeżycia oraz impresjonistyczna ulotność chwili są jednymi z najpiękniejszych wrażeń poetyckich, dostarczonych czytelnikowi przez polską poezję.

Analiza

„Krzak dzikiej róży” jest przykładem liryki pośredniej – podmiot liryczny wypowiada się w trzeciej osobie, nie ujawniając się wprost opisuje – jak przystało na młodopolskiego twórcę - pejzaże i krajobrazy Tatr o różnej porze dnia.


Zrelacjonowanie sytuacji róży i powalonej limby umożliwia mu wplecenie w ich historię filozoficznych refleksji i wewnętrznych przeżyć. Rozpoczynając medytacyjnym i spokojnym tonem, stopniowo sięga po bardziej dynamiczny, a miejscami wręcz patetyczny, bardziej demonstracyjny styl, czego dowodzą liczne wykrzyknienia w III i IV sonecie.

Jak przystało na klasyczny sonet, każdy z czterech ułożonych przez Kasprowicza dzieli się na część opisową (dwa pierwsze o górskim pejzażu) oraz refleksyjną (dwa ostatnie – dotyczące losów limby i róży), wypełnioną symbolami. Przykładem tego może być ukazanie losów próchniejącej limby jako analogii do powolnego umierania.

Wiersz jest hołdem dla impresjonizmu. Ukazując eteryczność górskiego krajobrazu, Kasprowicz oddał niepowtarzalną grę świateł, uchwycił przezroczystość i rozmycie konturu roślin rosnących na Smreczyńskich zboczach czy promieni słońca, próbujących się przedostać przez poranną mgłę:

„Szumna siklawa mknie po skale,
Pas rozwijając srebrnolity (...)
Świstak gdzieś świszcze spod kamienia”.


strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

Baudelaire Charles
Kwiaty zła - wiadomości wstępne
Padlina - interpretacja i analiza
Kwiaty zła - opracowanie

Kasprowicz Jan
Dies Irae - analiza i interpretacja
Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach - analiza i interpretacja
Z chałupy - analiza i interpretacja
W chałupie -analiza i interpretacja

Miciński Tadeusz
Lucyfer - interpretacja i analiza
Lucyfer - wiadomości wstępne
Anake - interpretacja i analiza

Przerwa-Tetmajer Kazimierz
Koniec wieku XIX - kontekst
Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym) - interpretacja i analiza
Anioł Pański - interpretacja i analiza
Anioł Pański - kontekst
Eviva l'arte! - interpretacja i analiza
Lubię, kiedy kobieta - interpretacja i analiza
„Koniec wieku XIX” Kazimierza Przerwy-Tetmajera i „Schyłek wieku” Wisławy Szymborskiej - analiza porównawcza
Koniec wieku XIX - interpretacja i analiza

Przybyszewski Stanisław
Confiteor - analiza i interpretacja

Rimbaud Jean Arthur
Statek pijany - wiadomosci wstępne
Samogłoski - interpretacja i analiza
Statek pijany - analiza
Statek pijany - interpretacja

Verlaine Paul
Sztuka poetycka - interpretacja i analiza

Inne





Tagi: