Statek pijany - analiza ostatnidzwonek.pl
      Mloda Polska | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Mloda Polska

Statek pijany - analiza

Liryk Artura Rimbaud „Statek pijany” jest poematem narracyjnym, złożonym ze stu linijek, podzielonych na dwadzieścia pięć czterowersowych aleksandrynów (forma wierszowa, w której ostatnią akcentowaną sylabą przed średniówką jest sylaba szósta od początku wersu oraz szósta sylaba po średniówce, która jest jednocześnie ostatnią akcentowaną sylabą w wersie; aleksandryny były typowe dla nowoczesnej poezji francuskiej, wiąże się to z brzmieniem języka francuskiego).

Wersy zostały scalone rymami prostymi krzyżowymi typu ABAB:
„...pragnę,
...chwili
...bagnem,
...motyli”.

Głównym wątkiem utworu jest podróż pełniącego rolę podmiotu, tytułowego statku po Oceanie. Zdradziwszy swoją bezpośrednią obecność w drugiej linijce tekstu, snuje on swoją pierwszoosobową relację przez cały utwór. Co kilka linijek pojawiają się odpowiednie zaimki oraz zakończenia czasowników, argumentujące utożsamianie statku z opowiadaczem:
„Czułem, że już nie wiedzie mnie dłoń holowników;
(…)

Nie dbałem o załogi po wszystkie me czasy,
Ja, dźwigacz zbóż flamandzkich, angielskiej bawełny.
Gdy się z holownikami skończyły hałasy,
Gdzie chciałem, ponosiły mię Rzek spienione wełny”.

Wiersz jest pełen symbolicznych wizji, jakie towarzyszą podróży statku przez nieznane wody. Na swojej drodze napotyka on mnóstwo pięknych widoków:
„Pożegnałem toń modrą”;
„Widziałem słońce nisko w plamach gróz mistycznych”;
„(...) zimne fioletów martwice”;
„Marzyłem noc zieloną śród śniegów olśnienia”;
„(...) szturmowałem ku raf skalnych ścianom”;
„Fal modrych, ryby złote, ryby śpiewające”.

Podróż obfituje także w nieco mniej zachwycające zjawiska przyrodnicze:
„Widziałem wrące bagnisk olbrzymich fermenty,
Sieci, gdzie wśród trzcin gniją całe Lewiatany”.

Najważniejszą przenośnią utworu jest jego tytuł. „Pijany statek” to tak naprawdę człowiek, poszukujący swego miejsca w życiu, to poeta, definiujący swoją sztukę i dalszą drogę twórczą. Fakt naznaczenia go nałogiem alkoholowym odnosi się według większości krytyków nie tylko do stopniowego nabierania wody i zanurzania kadłuba w morskiej wodzie („Ja, którego kadłuba pijanego wodą, / Nie wyłowią żaglowce, Hanz ni Monitory”), lecz także do miotania się człowieka, do ciągłego poszukiwania tego, co ma w zasięgu ręki.


Prócz tytułowej przenośni, utwór – tak przystało na przełomowy tekst francuskiego modernizmu i symbolizmu, pełen jest innych środków poetyckiego wyrazu, np. epitetów czy porównań. Pełnią on ważną rolę, ukazują świat jako miejsce zaskakujących niespodzianek, magnetyzującego piękna czy wielu tajemnic, jako miejsce pełne „wściekłych kołysań przypływów, odpływów”.



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

Baudelaire Charles
Kwiaty zła - wiadomości wstępne
Padlina - interpretacja i analiza
Kwiaty zła - opracowanie

Kasprowicz Jan
Dies Irae - analiza i interpretacja
Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach - analiza i interpretacja
Z chałupy - analiza i interpretacja
W chałupie -analiza i interpretacja

Miciński Tadeusz
Lucyfer - interpretacja i analiza
Lucyfer - wiadomości wstępne
Anake - interpretacja i analiza

Przerwa-Tetmajer Kazimierz
Koniec wieku XIX - kontekst
Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym) - interpretacja i analiza
Anioł Pański - interpretacja i analiza
Anioł Pański - kontekst
Eviva l'arte! - interpretacja i analiza
Lubię, kiedy kobieta - interpretacja i analiza
„Koniec wieku XIX” Kazimierza Przerwy-Tetmajera i „Schyłek wieku” Wisławy Szymborskiej - analiza porównawcza
Koniec wieku XIX - interpretacja i analiza

Przybyszewski Stanisław
Confiteor - analiza i interpretacja

Rimbaud Jean Arthur
Statek pijany - wiadomosci wstępne
Samogłoski - interpretacja i analiza
Statek pijany - analiza
Statek pijany - interpretacja

Verlaine Paul
Sztuka poetycka - interpretacja i analiza

Inne





Tagi: