ARTYKUL ------ http://ostatnidzwonek.pl/mloda-polska/tresc-1837-2.html ----------------
 Koniec wieku XIX - interpretacja i analiza - strona 2
      Mloda Polska | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Mloda Polska

Koniec wieku XIX - interpretacja i analiza

Z kolei „ironia” oraz „rozpacz”, występujące w postaci pytań retorycznych, pełnią raczej rolę wyjściową dla wyłożenia refleksyjno-filozoficznych przemyśleń:
„Ironia?... Lecz największe z szyderstw czyż się może
Równać z ironią biegu najzwyklejszych rzeczy?
(…)
Rozpacz?... Więc za przykładem trzeba iść skorpiona,
Co się zabija, kiedy otoczą go żarem?”.

Wiersz jest wypełniony argumentami odwołującymi się do zdroworozsądkowego myślenia człowieka, który – przed podjęciem próby zmierzenia się z czekającymi na niego zagrożeniami, powinien zdawać sobie sprawę z nierówności walki, jaką zamierza podjąć czy z niebezpieczeństwem, czyhającym na niego, jeśli przegra. Doskonale oddają to sugestywne porównania, jak zacytowane wyżej o skorpionie czy pojawiające się w dalszej strofie, a dotyczącego małej, bezsilnej mrówki:
„Walka?... Ale czyż mrówka rzucona na szyny
Może walczyć z pociągiem, nadchodzącym w pędzie”.

Padające w tym pokoleniowym manifeście Przerwy-Tetmajera pytania o pytania o sens przekleństwa, ironii, wzgardy, rozpaczy, walki, rezygnacji, bytu przyszłego, wykorzystywania pełni życia nie doczekują się konkretnych odpowiedzi, lecz spotykają się z drastyczną negacją. Dla człowieka końca XIX wieku, czyli bohatera liryku, życie nie ma żadnego sensu. Straciwszy wiarę w Boga i ludzi, nabył pewność o względności wszystkiego oraz o braku dostatecznej obrony przeciw złu tego świata. Jego postawę, zdominowaną przez negację, apatię, niewiarę i rezygnację z walki z przeciwnościami losu, doskonale kwituje finalny gest, czyli opuszczenie głowy w milczeniu:
„Jakaż jest przeciw włóczni złego twoja tarcza
Człowiecze z końca wieku?... Głowę zwiesił niemy”.
Oprócz licznych pytań retorycznych w wierszu odnajdujemy następujące środki stylistyczne:
  • epitety, np. „bogu, skrytemu”, „zwyklejszych rzeczy”;

  • metafory, np. „Ależ w duszy jest zawsze coś na dnie, / co wśród użycia pragnie, wśród rozkoszy żąda”;

  • symbole, np. mrówka, oznaczająca jednostkę słabą i bezradną wobec pędzącego pociągu (kolejny symbol), jakim jest życie;

  • przerzutnie, np. „Jakaż jest przeciw włóczni złego twoja tarcza / Człowiecze z końca wieku?…”;

  • antytezy, np. „Lecz tylko głupiec gardzi tym ciężarem, / którego wziąć na słabe nie zdoła ramiona”.





strona:    1    2  


Zobacz inne artykuły:

Baudelaire Charles
Kwiaty zła - opracowanie
Kwiaty zła - wiadomości wstępne
Padlina - interpretacja i analiza

Kasprowicz Jan
Z chałupy - analiza i interpretacja
W chałupie -analiza i interpretacja
Dies Irae - analiza i interpretacja
Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach - analiza i interpretacja

Miciński Tadeusz
Anake - interpretacja i analiza
Lucyfer - interpretacja i analiza
Lucyfer - wiadomości wstępne

Przerwa-Tetmajer Kazimierz
Anioł Pański - interpretacja i analiza
Anioł Pański - kontekst
Eviva l'arte! - interpretacja i analiza
Lubię, kiedy kobieta - interpretacja i analiza
„Koniec wieku XIX” Kazimierza Przerwy-Tetmajera i „Schyłek wieku” Wisławy Szymborskiej - analiza porównawcza
Koniec wieku XIX - interpretacja i analiza
Koniec wieku XIX - kontekst
Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym) - interpretacja i analiza

Przybyszewski Stanisław
Confiteor - analiza i interpretacja

Rimbaud Jean Arthur
Statek pijany - analiza
Statek pijany - interpretacja
Statek pijany - wiadomosci wstępne
Samogłoski - interpretacja i analiza

Verlaine Paul
Sztuka poetycka - interpretacja i analiza

Inne





Tagi:
Partner serwisu: